Column: ‘Zuur, Zuurder, Zuurst?’ Column: ‘Zuur, Zuurder, Zuurst?’

Column: ‘Zuur, Zuurder, Zuurst?’

Opinie 18 september 2015 - 11:22 uur Richard 0

Als de maand september halverwege is, begint in het dorp Roden en zijn directe omgeving het zachtjes te borrelen. Ja, zult u zeggen, dat komt omdat de Rodermarkt weer voor de deur staat. Natuurlijk klopt dat, dit jaarlijks terugkerend evenement barst dit weekeinde weer in alle hevigheid los. Iets waar inmiddels door een grote groep inwoners van het centrum alweer met angst en beven tegenaan gekeken wordt.

De inwoners van het centrum van het dorp Roden zijn niet bang vanwege het geweld, het alcoholgebruik of het vandalisme, maar door het geluid wat zowel de jeugd als de uitgaansgelegenheden maken. Het eens zo prachtig centrum van het pittoreske dorp is inmiddels door de politiek en projectontwikkelaars zo veranderd, dat je bij tijden in een bejaardencentrum waant. De op blokkendozen lijkende nieuwbouw in het centrum ziet er niet alleen lelijk uit, de leeftijdgrens aan de binnenzijde van de gebouwen ligt ook nog eens ver boven de zeventig jaar.

Met gevaar voor eigen tenen

Begrijp mij niet verkeerd voordat ik de volgende keer in het centrum een tik met een wandelstok krijg of dat er ‘per ongeluk’ een rollator over mijn tenen gedrukt wordt , ik gun die mensen hun plekje in het centrum en lekker dicht bij de winkels echt wel. En ja, menigeen die hier woont ken ik persoonlijk goed. Oude Roners waar je trots op moet zijn wordt er dan gezegd; daar kun je nog veel van leren. Nou ja, van leer trekken kan ik al, daar heb ik de senioren niet voor nodig.

Hoe frappant is het dan, dat deze Roners zo trots zijn op hun ‘dörpie’, maar toch de oude gebruiken de nek proberen om te draaien? Of zijn het niet de Roners, maar is het juist de import, die probeert de vaste lijnen naar het politiebureau plat te leggen wanneer er ‘s avonds om vijf over zes iemand teveel lawaai maakt in het centrum? Wie het weet mag het zeggen, maar ik vind het op z’n minst gezegd behoorlijk hypocriet.

Daarnaast bestaat er een groep Rodenaren – mensen die in Roden wonen maar er niet geboren en getogen zijn – die denken het ei van Columbus te hebben gevonden en menen dat de Rodermarktnacht maar op de zaterdag moet worden gehouden. Mensen uit Roden moeten met de tijd meegaan luidt het argument van deze vlotte jongens. Ze spreken niet van Roners, dat kunnen ze niet uitspreken. Jeuh, niet elke toevoeging aan de inheemse bevolking is dus een verrijking, het blijkt maar weer.

Goede herinneringen

Maar misschien ben ik naast te sentimenteel, ook wel te goed van vertrouwen en is de Rodermarkt niet het feest wat het eens was. De tonen van “Het is moar aainmoal Ronermaark” schallen allang niet meer door de Heerestraat en over de Brink. Het zijn de nieuwe tijden en vooruitgang moet zijn, het is wat u zegt. En toch mis ik die oude tijden toen je nog de koeien- en paardenstront al van verre kon ruiken wanneer je naar de markt ging. Het eerste zoentje van een wildvreemde meid en minder fijn, de eerste keer dronken.

Nee, de smaak die ik nu bij de Rodermarkt krijg is een wrange, zure. Niet omdat er van alles aan het veranderen is, maar om dat stelletje oude zeikers die in het centrum van het dorp wonen en menen te moeten bepalen wat wel, maar vooral wat niet kan. Van zuurpruimen die 112 platleggen als er ‘s nachts aangeschoten jongelui door het dorp heen fietsen en zingen dat het maar een keer Rodermarkt is. Nee, deze zure brigade geniet niet meer van iets, waar ze vroeger zelf wekenlang naar uitkeken, maar loopt nu al ruim van te voren te klagen hoe ergerlijk dit evenement wel niet is.

Ook zuur…

En terwijl ik dit aan het schrijven ben, besef ik mij in eens dat ik net zo zuur begin te worden als die oude en zeurende proemedanten in het centrum van Roden. Nee, die gedachte wil ik niet hebben bij het grootste feest van dit dorp. Dan laat die oude zure bommen in het centrum maar lekker lijden onder het feestgedruis van mensen die wel plezier tijdens de Rodermarkt willen hebben. Daaraan meten we de vreugde van het dorp, niet aan de zuurtegraad van mensen die niet meer weten hoe je ‘plezier’ schrijft!

Voor diegene die het lied niet kennen:

albert-willem-hummel

Deze column is geschreven door Albert-Willem Hummel. Rôner schrijver, fotograaf en natuurliefhebber. Meer lezen van deze auteur? Kijk snel op Albert-Willem zijn weblog of bestel zijn prachtige naslagwerken over de natuur in en rondom Roden bij daannijman.nl

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *