Column: ‘Veul snai en regen’ Column: ‘Veul snai en regen’

Column: ‘Veul snai en regen’

Opinie 2 januari 2016 - 11:58 uur Richard 0

Als dit stukje van mij onder uw aandacht wordt gebracht is het inmiddels 2016. Zoals u waarschijnlijk kunt vermoeden, krabbel ik een column al enkele dagen voordat deze verschijnt. Deze waaraan u bent begonnen te lezen vormt hier geen uitzondering op.

En ja, ik weet het, het gekrabbelde is geen wetenschappelijk hoogstandje en zal daarnaast ook nog eens menig spelvautje bezitten.

Maar goed, de maand januari van het nieuwe jaar is begonnen en menigeen zal nog met een kater van de afgelopen dagen zitten. Vrees niet, u bent werkelijk niet de enige met dit gevoel. Ook ik zal deze zaterdag rond de klok van half twaalf wellicht met een belabberd gevoel achter mijn tekstverwerker plaatsnemen. Het zal er wel bij horen en ach, beroerder dan het afgelopen jaar kan het echt niet meer worden.

Misschien dat u, oh dappere lezer die de moed vertoont om het gekrabbel van mij te lezen goede voornemens heeft voor het nieuwe jaar, maar ik heb er geen enkele uitgekozen. Wat je ook graag wilt of doet, het komt zoals het komt. Daar veranderen u en ik als eenvoudige en simpele stervelingen niets aan. Het lijkt verdorie wel het weer.

Veul hail en zegen. Kijk, dat is iets wat ik natuurlijk wel een ieder toewens. Dat het weer dat zoals het nu lijkt in de komende week daar veul snai en regen van gaat maken, dat is weer iets waar ik geen greep op heb. Ik troost mij dan maar met de gedachte dat een pak sneeuw weer mooie plaatjes voor mijn volgend gaat opleveren.

Nu wij het toch over mijn volgend boek hebben, moet ik nog iets anders over de stukjes kwijt die ik elke week aan u voorleg. Nu weet ik inmiddels wel dat mijn boeken veel mensen blijkbaar niet kunnen bekoren. Dat zijn zo van die dingen die kunnen gebeuren. Gelukkig zijn er ook veel mensen die ze wel graag lezen en voor die mensen doe ik het dan ook.

Het zijn de mensen waar ik mij met hart en ziel voor inzet om ze straks weer een puik boekwerk te mogen voorschotelen. Daarbij stoort op dit moment het schrijven van columns die, zoals een reageerder al op deze website opmerkte, de prikkel moeten bezitten om de lezer na te laten denken of deze aan het lachen weet te krijgen. Dat talent om dit voor elkaar te krijgen ontbeer ik.

Daarom heb ik besloten om na dit gekrabbel geen kopij meer aan te leveren voor een wekelijks te verschijnen artikel. Ik neem mij voor om de energie die ik in het schrijven van deze simpele en haast kinderlijke stukjes beter kan steken in mijn boeken. Verdraaid, nu heb ik toch iets voorgenomen om te doen in het nieuwe jaar. Maar ja, niets wispelturiger dan de Homo sapiens.

Mensen, ik wens u een goed, maar vooral een zeer gezond 2016 toe en dank een ieder die de moeite heeft genomen om mijn gekrabbel te lezen.

albert-willem-hummel

Deze column is geschreven door Albert-Willem Hummel. Rôner schrijver, fotograaf en natuurliefhebber. Meer lezen van deze auteur? Kijk snel op Albert-Willem zijn weblog of bestel zijn prachtige naslagwerken over de natuur in en rondom Roden bij mijnbestseller.nl.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *