Column: ‘Schrijven is best lastig’ Column: ‘Schrijven is best lastig’

Column: ‘Schrijven is best lastig’

Opinie 28 november 2015 - 10:53 uur Richard 0

Het is nu zaterdag als dit stukje onder uw aandacht gebracht wordt. Met het schrijven van het artikel begin ik doorgaans al op de voorgaande dinsdag zodat het ruim op tijd gereed is. Vaak ben ik er zo’n twintig tot dertig minuten er mee bezig en als het gereed is, gooi ik het op de mail richting de hoofdredacteur zodat deze het de aankomende zaterdagochtend kan plaatsen. Althans, normaliter is dit de gang van zaken.

Deze keer stuurde ik mijn wekelijkse column een dag later op. Deels doordat mijn motivatie voor het tikken van een stukje op het moment niet van het niveau is zoals het zou moeten zijn, deels omdat het schrijven en het creëren van driedimensionale afbeeldingen voor mijn volgend boek enorm veel energie kost. Het eerste is dan ook het gevolg van het tweede. Een nadeel van perfectionist willen zijn.

Ondanks dat mijn boekwerken blijkbaar voor een selectief lezerspubliek zijn, wil ik de boekwerken toch zo maken dat deze naast het eenvoudig te lezen zijn, de feiten ook nog eens op waarheid berusten. En ja, in het onderzoeken gaat naast veel energie, ook nog eens veel tijd zitten. Gemiddeld ben in negen tot tien maanden zoet met het schrijven van een deel. De informatie die ik voor het boek zoek, is doorgaans niet zomaar te vinden. Iets wat ik geen probleem vind, immers dat maakt mijn boekwerken voor de echte liefhebber juist zo interessant.

Naast het zoeken van de juiste informatie, het uitzoeken van de door mijzelf gemaakte foto’s en het maken van driedimensionale afbeeldingen, moet ik bij tijd en wijle ook nog energie steken in het uitleggen waarom ik nu juist over een bepaald gebied schrijf. Vaak is het pure belangstelling, maar ook regelmatig een vorm van kritiek waar ik eigenlijk niets mee kan. Weliswaar een ingecalculeerd risico toen ik besloot om te gaan schrijven, maar toch…

Nu wist ik van te voren al, dat je als schrijver zonder een noemenswaardige titel op de desbetreffende gebieden – archeologie, biologie en geologie – de feiten minstens drie keer goed moet onderbouwen, wil je een keer gelijk gaan krijgen. Nu gaat het mijn niet om het gelijk krijgen en een kritische mening houdt je scherp, maar een beetje erkenning voor je werk is soms ook wat waard. Ook het gebrek aan erkenning was iets waar ik al rekening mee had gehouden. Als iemand die doorgaans geen meeprater is en juist een andere kant wil belichten met de nodige scherpte, ja dan trap je op lange tenen. Controversieel zijn levert dus niet alleen vrienden op, dat moge duidelijk zijn.

Het zijn echter situaties waar ik kracht en nieuwe energie uit kan putten. Soms is dat ook keihard nodig. Want wist u dat ik bijvoorbeeld geen sponsoren gebruik voor het publiceren van een boekwerk en de prijs toch nog redelijk betaalbaar kan houden? Ook dat levert dan weer kritiek op. De boekwinkel klaagt dat ze er amper iets aan verdienen en de voorzitter van het IVN noemt het boek zelfs goedkoop drukwerk op krantenpapier. Nu begrijp ik Daan heel goed en Cees… Tja dat is nu eenmaal Cees.

Gelukkig zijn het merendeel van reacties zeer positief en dan met name van de mensen die het boek hebben aangeschaft. Dat zijn de mensen waarvoor je het doet. Of zoals iemand mij een hart onder de riem wist te steken door te vermelden dat over vijftig jaar niemand zich deze azijnpissers nog weet te herinneren, maar jouw naam leeft dan voort in je boeken. En zo is het maar net!

albert-willem-hummel

Deze column is geschreven door Albert-Willem Hummel. Rôner schrijver, fotograaf en natuurliefhebber. Meer lezen van deze auteur? Kijk snel op Albert-Willem zijn weblog of bestel zijn prachtige naslagwerken over de natuur in en rondom Roden bij mijnbestseller.nl.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *