Column: ‘Echte Helden!’ Column: ‘Echte Helden!’

Column: ‘Echte Helden!’

Opinie 29 januari 2016 - 19:53 uur Richard 0

Stil en roerloos lag het kind op de brancard ingepakt in zilver folie tussen de slangetjes en andere toeters en bellen. Terwijl het ambulancepersoneel heel voorzichtig met de brancard naar de ambulance reden deed een bebaarde politieagent zijn best om het kleine hartje opgang te krijgen.

Kippenvel bekroop mij en ik voelde mijn ogen vochtig worden toen ik zag hoe de diender zijn best deed leven in dat roerloos lijfje te krijgen. Het was een gezicht dat bij ieder ouder dwars door je hart gaat en zo diep, dat het pijn doet. Enorm veel pijn.

Een kwartier eerder trok het geluid van sirene’s en een laagvliegende helikopter mijn aandacht. Laag vliegend en duidelijk op zoek naar een plaats om te kunnen landen. Snel trok ik mijn jas aan, pakte mijn fototoestel en ging naar de plaats waarvan ik vermoedde dat het vliegend gevaarte zou landen. Eenmaal in de Lindelaan aangekomen zag ik al een behoorlijke mensenmassa staan. Het was bij de asielzoekers werd mij verteld en een ander wist mij te vertellen dat er geschoten was. Het zijn de sensatieverhalen die je vaak het eerst hoort en die later niet blijken te kloppen. Wat er wel is gebeurd weet ik niet en om heel eerlijk te zijn, ik hoef het ook niet te weten.

Wat ik wel weet is dat er een buurman druk bezig is geweest met het reanimeren van een driejarig kind. Een man die ik goed ken, en waar ik nu nog meer respect voor heb gekregen dan dat ik al had. Nu weet ik wel, een ieder zou zijn best om een levenloos kind weer met alle middelen die hij of zij heeft tot leven te krijgen, maar je moet het op dat moment wel doen! Of zijn inzet het leven van het kind heeft gered? Ik weet het echt niet, maar ik hoop het wel.

Een driejarig kind roerloos op een brancard en een verdwaasde Somalische vrouw die met een om hulp vragende blik rondliep. De Nederlandse taal niet machtig en je kind ligt levenloos aan de slangetjes. Je hart breekt met een knal doormidden als je dit van dichtbij meemaakt. Speculeren over wat er in het huis gebeurd is doe ik niet, ik heb vanmiddag genoeg gezien. Maar ik wil wel even vaststellen dat ik twee mensen op dit moment enorm hoog heb zitten en waar ik zoveel waardering voor heb, dat dit niet in woorden uit te drukken is. De bebaarde diender en met name Ed! Mensen die belangeloos maar met alles wat ze maar konden geven hun uiterste best hebben gedaan om het driejarige kind te redden.

Dit zijn pas mensen die een lintje verdienen. Niet alleen om hun te eren, maar ook omdat dit mensen zijn die een voorbeeld zijn van wat echte naastenliefde betekent! Mocht het kind het overleven – iets waar ik elk moment voor bid – dan zou ik burgemeester Klaas Smid willen verzoeken om dit bij Zijne Koninklijke Hoogheid neer te leggen en deze helden de waardering te geven die ze verdienen.

albert-willem-hummel

Deze column is geschreven door Albert-Willem Hummel. Rôner schrijver, fotograaf en natuurliefhebber. Meer lezen van deze auteur? Kijk snel op Albert-Willem zijn weblog of bestel zijn prachtige naslagwerken over de natuur in en rondom Roden bij mijnbestseller.nl.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *