Column: ‘Denk niet Zwart Wit’ Column: ‘Denk niet Zwart Wit’

Column: ‘Denk niet Zwart Wit’

Opinie 10 oktober 2015 - 11:14 uur Richard 1

Laatst hoorde ik het nummer van Frank Boeijen ‘Zwart-wit’ weer eens uit een radio schallen. Een liedje uit de jaren tachtig van de vorige eeuw, dat verwees naar een lafhartige en racistische moord op de vijftienjarige Antilliaan Kerwin Duinmeijer in Amsterdam.

Boeijen zong het treffend en woorden “Iemand riep “je hoort niet bij ons” Mes, steek, pijn” wisten op mij een diepe indruk te maken. “Denk niet zwart-wit, maar in de kleur van je hart” lalde Boeijen verder en ja, daar had de beste man een punt. Nog steeds trouwens.

Nuance bestaat niet meer

Ruim tweeëndertig jaar later heeft het lied niets aan kracht ingeboet. Sterker nog, het is misschien nog actueler dan menigeen kan bevroeden. Het zwart-wit denken heeft een ongekende hoogte bereikt waardoor men gaat vermoeden, dat er geen grijstinten meer bestaan. Nuance bestaat eveneens niet meer en alles is goed of juist fout. Ook het woord ‘racisme’ heeft niet meer de afschrikkende werking als voorheen en de waarde van de betekenis daalt nog sneller dan een aandeel van VW op de beurs.

Zeker, de komst van het internet en de daarbij behorende anonimiteit heeft er voor gezorgd, dat nuances zijn verdwenen en alles tot op het scherpst van de snede gezegd mag worden. Althans, zo wil men dat doen voorkomen en maakt men er dan ook veelvuldig gebruik van. De denkbeeldige anonimiteit maakt bij veel mensen een beest los, waarvan je niet vrolijk wordt. Nu mag je van mij een ongenuanceerde mening hebben en volledig op het gebied van een politieke overtuiging of geloof met die van mij verschillen. Die vrijheid hebben wij gelukkig in ons land.

Maar helaas is mijn mening op dit gebied blijkbaar verouderd en bestaan de grijze tinten niet meer, behalve die grijze tinten die in mijn weelderige haardos verschijnen. De komst van veel vluchtelingen naar ons land, die veelal een islamitische levenswijze aanhangen, is hier een goed voorbeeld van. Je bent voor of je bent tegen; de gulden middenweg bestaat blijkbaar niet meer. In menige discussies gaat men tegen elkaar te keer en blijkbaar mag dan alles gezegd worden onder het mom, dat het de vrijheid van meningsuiting betreft.

Artikel 1

Zelf heb ik een duidelijk standpunt ingenomen. Voor mij is Artikel 1 van hoofdstuk 1 in onze Grondwet de leidraad: “Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.” En ja, een ieder die hier wil komen om veiligheid te zoeken of om een nieuwe toekomst in ons land op te bouwen, dient zich hier aan te houden. Het artikel is voor mij de basis voor een gezonde en veilige samenleving.

Helaas blijkt dat je als fervent aanhanger van wat misschien wel het belangrijkste gedeelte van onze Grondwet is, gewoon weggezet mag worden als zijnde een ‘fascist’. Blijkbaar is het artikel niet van toepassing op een grote groep mensen die hun heil in ons land zoeken. Het is niet meer zwart/wit denken, maar eerder rood/bruin wat de boventoon voert in elke discussie. Een van de redenen waarom ik mij niet meer in de discussies meng. Immers, naast de verbale bewoordingen doet zich een ander fenomeen voor; de aankondiging dat je ongewenst bezoek kunt gaan verwachten. En tja, mijn gezin gaat voor en het risico, om een aantal anonieme en enge capuchondragende gasten met rugzakjes bij de deur te krijgen die de met verfbussen alles er onder kladderen, heb ik geen zin in.

Lied vol kracht

Nee, het prachtig lied van Frank Boeijen heeft niet aan kracht verloren, maar het zwart/wit denken is nog nooit zo erg geweest als vandaag de dag. Dat je ongestraft een ‘fascistenhond’ genoemd wordt door iemand die van zijn/haar leven nog nooit gewerkt heeft en overal maar staat te demonstreren, zegt mij voldoende over het klimaat in ons land. Een klimaat waar je als vluchteling toch niet in terecht wil komen?

En voor alle duidelijkheid, persoonlijk vind ik dat er in ons land plaats genoeg is voor mensen die een veilige thuishaven zoeken. Echter, voor mensen die Artikel 1 van hoofdstuk 1 in onze Grondwet verwerpen is geen plaats. Dit heeft niet met een politieke voorkeur te maken, maar alles met het gezonde verstand gebruiken.

albert-willem-hummel

Deze column is geschreven door Albert-Willem Hummel. Rôner schrijver, fotograaf en natuurliefhebber. Meer lezen van deze auteur? Kijk snel op Albert-Willem zijn weblog of bestel zijn prachtige naslagwerken over de natuur in en rondom Roden bij mijnbestseller.nl.

  • Sanne Houwing

    15 oktober 2015 #1 Author

    Je suggereert dat vluchtelingen artikel 1 van de Grondwet verwerpen. Kun je daar voorbeelden van geven? En hoe sta je ten opzichte van autochtone Nederlanders die dit doen?

    Beantwoorden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *