Column: ‘De Behr is los’ Column: ‘De Behr is los’

Column: ‘De Behr is los’

Opinie 13 januari 2016 - 14:49 uur Richard 0

“Je mag wel alles zeggen, maar je hoeft niet alles te zeggen”. Dat zinnetje zingt al sinds de moord op Theo van Gogh rond in bepaalde kringen. Dat werd nog eens intensief herhaald na de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo in Parijs, nu alweer een jaar geleden.

Het is een bezweringsformule, een zinnetje om te proberen twee tegenstrijdige principes te verenigen. Aan de ene kant de vrijheid van meningsuiting verdedigen, maar ook de gevoeligheden van een bepaalde religieuze groepering proberen te beschermen. Ik moest daar aan denken toen midden in de publieke rouw rond de plotselinge dood van David Bowie (die in één klap op maandagochtend de discussie over ‘Keulen’ uit de trending topics van de social media verdreef), een relatief onbeduidende tweet van Bianca Behr uit Hoogeveen “nieuws” werd.

De naam Bianca Behr zegt u waarschijnlijk helemaal niets, maar mij wel. Ik ken haar uit een ver internet verleden, toen Hyves nog bestond. (Voor de jongere lezers: Hyves was ooit ongeveer hetzelfde als Facebook, en iedereen in Nederland die toen internet had, had een profiel op Hyves). Daar was ik lid van een discussiegroep van atheïsten, en Bianca Behr discussieerde daar ook vaak mee. Zij was daar als gelovige van de baptistengemeente om het bestaan van god te verdedigen, of in elk geval de zegeningen van haar kerkgemeenschap. Ze stond toen op het punt lid te worden van de SP in Hoogeveen. Een religieus persoon die zich aansluit bij een ideologisch maoïstische en atheïstische partij vond ik toen erg merkwaardig, maar iedereen is uiteraard vrij om inconsistent te zijn. Ze heeft het sindsdien geschopt tot raadslid en fractievoorzitter voor die partij in de gemeenteraad van Hoogeveen.

Afgelopen maandag stuurde ze een tweet de wereld in waarin ze impliciet Geert Wilders vergeleek met Adolf Hitler. Nou ja, er zijn meer mensen die dat in het verleden hebben gedaan en zo heel schokkend is dat allemaal niet. Het is niet chic en hoewel het wellicht een stevig politiek statement is en ook zo is bedoeld, is het als argument tamelijk stompzinnig. Het is een drogredenering, ook wel een “Godwin” wordt genoemd, of “Argumentum ad Hitlerum”. Een dergelijke vergelijking moet je eigenlijk gewoon niet maken. Het is tamelijk zinloos, gaat vrijwel altijd mank en je slaat er elke discussie mee dood. De wetten van twitter zijn onverbiddelijk en iets dergelijks wordt heel snel geretweet door mensen, en binnen de kortste keren zien niet alleen je vrienden en gelijkgestemden je uiting, maar ook anderen onder wie het onderwerp van de tweet zelf, Geert Wilders die het zelf ook retweette naar al zijn honderdduizenden volgers. Dat heeft Bianca geweten.

Dat de tweet viral ging was niet in de laatste plaats te danken aan het feit dat zij raadslid voor de SP is. In die hoedanigheid is het niet verstandig om een dergelijke, lollig bedoelde tweet te publiceren. Het wordt meteen politiek gemaakt en zeker in een toch al gespannen politieke en maatschappelijke sfeer rondom het vluchtelingenvraagstuk en de discussies over de aanrandingen in Keulen. Als politicus, al ben je slechts een provinciaal raadslid, is het niet slim om op die manier olie op het vuur te gooien. PowNed maakte er een op hun website een topic van en de “reaguurders” maakten al gehakt van de tweet. In de papieren versie van het Dagblad van het Noorden besteedde Hilbrand Polman een halve pagina aan een commentaar, dat de vergelijking van Wilders met Hitler totaal niet opgaat.

Bianca had waarschijnlijk niet verwacht dat er zo’n storm zou opsteken en dat ze persoonlijk zou worden bedreigd. Het internet wordt nu eenmaal ook bevolkt door mensen die niet zo makkelijk de schouders ophalen en hele korte lontjes hebben. De meeste van de scheldpartijen en bedreigingen zullen niet veel meer zijn dan het uiten van frustratie en niet serieus bedoeld, maar leuk zal het niet zijn. Wat mij wel verbaasde was haar reactie op de bedreigingen. Ze laat tegenover Rosa Timmer van het Dagblad weten: “Toen kreeg ik de aanhangers van de PVV achter me aan. Kennelijk geldt de vrijheid van meningsuiting alleen voor mensen die hetzelfde vinden als Geert Wilders.” Toen vroeg ik me dus af waar het adagium is gebleven waar ik deze column mee begon en of Bianca beseft dat de door haar bespotte Geert Wilders door zijn uitspraken bedreigingen tegen zijn leven krijgt waardoor hij al sinds 2004 beveiligd wordt. De kritiek die Wilders uit op de islam levert hem bedreigingen op door mensen waarvan bekend is dat die de bedreigingen ook daadwerkelijk uitvoeren, hetgeen met de moord op Van Gogh in Nederland ook is bewezen. Hoe idioot de PVV aanhangers ook zijn, en hoe stompzinnig ik hun bedreigingen ook vind, ik denk niet dat Bianca’s leven onmiddellijk gevaar loopt terwijl ik denk dat Wilders echt niet zonder beveiliging over straat kan.

Het merkwaardige is ook dat sinds de discussie omtrent Keulen in de media, Geert Wilders zich daar nauwelijks heel opmerkelijk in heeft gemengd. Er was voor Bianca eigenlijk helemaal geen directe aanleiding voor haar tweet, anders dan de sfeer die opgeroepen werd door anderen dat het “Wilders in de kaart speelt”. De lering die zij trekt uit dit incident vind ik ook merkwaardig. In hetzelfde stuk in het Dagblad zegt ze: “Je kunt misschien zeggen dat het dom is, en dat is misschien ook zo, maar de reacties die ik krijg bevestigen mijn angst over Wilders.”

Ik vraag me dan af welke angst over Wilders ze bedoelt. Hij heeft haar toch niet bedreigd? Ik kan me voorstellen dat ze zich zorgen maakt om (een deel van) zijn aanhang die haar bedreigt en lastig valt, maar dan denk ik dat ze blij moet zijn dat de vergelijking met Hitler niet opgaat en Wilders eigenlijk een hele gemoedelijke Limburger is die wel hard schreeuwt maar niks doet. Je zou blij moeten zijn met een Geert Wilders die de onvrede een beetje kanaliseert, het had namelijk ook heel makkelijk iemand anders kunnen zijn.

Wat ik onbegrijpelijk vind is dat de angst voor de onbeschofte PVV aanhang blijkbaar groter is dan de angst voor de groepen die in Keulen tekeer gingen in de nieuwjaarsnacht. Temeer omdat die onbeschofte aanhangers van de geblondeerde Limburger zo heftig reageren omdat ze juist daar bang voor zijn. Welke angst is meer terecht? Dat verschil en geschil kwam ook tot uiting in de protesten in Keulen zelf, waar Pegida demonstreerde tegen de aanranders van de nieuwjaarsnacht, bang voor de islam, en zich geconfronteerd zagen met tegendemonstraties van antifascisten, bang voor Pegida. Waarbij het mij opviel dat beide groepen demonstranten overwegend blanke autochtone Duitsers waren. Het is dus vooral de inheemse, autochtone bevolking die zichzelf in de greep van de angst houdt.

Het meest merkwaardige vind ik dat mensen uit dezelfde politieke en ideologische hoek als mevrouw Behr altijd zeggen dat je mensen niet over 1 kam moet scheren, niet moet discrimineren, geen bevolkingsgroepen moet wegzetten, maar dat zij dat dan wel doet met alle PVV aanhangers, ook diegenen die haar niet bedreigen. En vorig jaar na Charlie Hebdo werd door gelijkgestemden van Bianca veelvuldig bezworen dat je wel alles mag zeggen maar dat je niet alles hoeft te zeggen, en dat juist zij zich daar niet aan houdt, in haar hoedanigheid als vertegenwoordiger van de SP is wel een beetje vreemd.

Maar goed… Ik had jaren geleden in een heel andere context al opgemerkt dat Bianca niet erg consequent is.

Deze column is geschreven door Rolf Swart. Rolf is een Rôner met een grote politieke en culturele interesse, en zal zijn visie op regelmatige basis delen met de lezers van Rodenactueel.nl.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *